Treść wybranej strony
Cesarskie cięcie – kiedy, dlaczego i jak?

Będąc w ciąży prędzej czy później każda kobieta zaczyna myśleć o porodzie. Często ze strachem, czasem z zaciekawieniem, czasami z niecierpliwością. W każdym z powyższych nastawień dużą rolę dogrywa poziom wiedzy na temat tego, czym poród jest, jaki jest jego przebieg i co dzieje się później.

Poniżej znajdziesz informacje na temat jednego z dwóch sposobów przyjścia dziecka na świat: cesarskiego  cięcia.

Czym jest? To operacja polegająca na przecięciu powłok brzusznych oraz macicy i wydobyciu dziecka na świat. "Na żądanie" wykonywane jest jedynie w klinikach prywatnych, odpłatnie. W szpitalach publicznych wykonuje się je wyłącznie wtedy, gdy istnieją ku temu wskazania medyczne. Wskazania te mogą zostać stwierdzone na początku lub w trakcie ciąży, wtedy istnieje możliwość wcześniejszego ustalenia terminu zabiegu, mogą one również wystąpić dopiero podczas akcji porodowej i decyzję o przeprowadzeniu cięcia podejmuje lekarz nadzorujący poród.


Wskazania do zakończenia ciąży cesarskim cięciem można podzielić na położnicze i pozapołożnicze. Do tych pierwszych zaliczamy:

  • zaburzenia tętna dziecka (jest to oznaka niedotlenienia),
  • rozwijające się zakażenie wewnątrzmaciczne,
  • zahamowanie postępu porodu,
  • niewłaściwa pozycja dziecka,
  • nieprawidłowe ułożenie główki dziecka,
  • krwotok przy przedwczesnym odklejeniu się łożyska,
  • pęknięcie macicy,
  • długi okres czasu, który upłynął od odejścia wód płodowych (powyżej osiemnastu godzin),
  • wypadnięcie pępowiny do szyjki macicy i pochwy,
  • zatrucie ciążowe matki

Wśród wskazań pozapołożniczych znajdują się Twoje ewentualne schorzenia kardiologiczne, okulistyczne, neurologiczne, ortopedyczne oraz układu oddechowego. Zdarzają się wskazania psychiczne, gdy u przyszłej mamy stwierdzona zostanie tokofobia, czyli lęk przed ciążą i porodem. Jeśli cierpisz na któreś z powyższych schorzeń, informację o konieczności przeprowadzenia operacji uzyskasz już w trakcie ciąży od lekarza prowadzącego.

Gdy zapadnie decyzja o wykonaniu cesarskiego cięcia, niezależnie od tego, czy  będzie to zabieg zaplanowany, czy też nie, będzie on miał jednakowy przebieg. Gdy już znajdziesz się na sali operacyjnej, zostanie Ci założona kroplówka i podane znieczulenie. Obecnie bardzo rzadko stosuje się znieczulenie ogólne, podawane jest raczej znieczulenie dolędźwiowe (zewnątrzoponowe, podpajęczynówkowe lub połączenie obu). Anestezjolog wprowadzi środek znieczulający do przestrzeni zewnątrzopownowej lub podpajęczynówkowej kręgosłupa i w ten sposób blokuje połączenia nerwowe w dolnej części ciała (czucie wraca po około 2 - 6 godzinach). Następnie założony zostaje cewnik do pęcherza moczowego, skóra brzucha zdezynfekowana, na wysokości klatki piersiowej będzie ustawiany parawanik, który zasłani działania lekarza, a gdy znieczulenie zacznie działać (już nawet po pięciu minutach) rozpocznie się zabieg.

Przez cały czas na sali znajdować się będzie anestezjolog, aby nadzorować Twój stan. Ginekolog rozetnie kolejno skórę, tkankę podskórną, rozsunie mięśnie, a następnie natnie macicę. Cięcie wykonywane jest najczęściej poziomo (tzw. "cięcie bikini"), powyżej spojenia łonowego, długości około piętnastu centymetrów. Gdy to nastąpi, można już wyciągnąć maluszka z brzucha (poczujesz lekkie szarpnięcie), a potem łożysko i błony płodowe. Całość trwa około dziesięć minut.

Następnie założone będą szwy (rozpuszczalne lub takie, które później trzeba będzie zdjąć), w kolejności odwrotnej do wykonywania nacięć, to najdłuższa część operacji, trwa około pół godziny. Jednocześnie, na stanowisku obok, maluszek będzie zbadany, zmierzony i zważony, a potem, najprawdopodobniej zobaczysz go i ucałujesz, zanim zostanie odwieziony na oddział noworodkowy. Ty zostaniesz odwieziona na salę pooperacyją, gdzie przez kilka do kilkunastu godzin będziesz znajdować się pod stałym nadzorem pielęgniarek (systematycznie będzie mierzone Twoje ciśnienie, często przychodził lekarz). Możesz mieć dreszcze, odczuwać zimno, poproś wtedy o dodatkowy koc, zapewne będziesz śpiąca, wykorzystaj więc ten czas na regenerację sił.

Co potem?

Gdy znajdziesz się już na zwykłej sali, pielęgniarki umyją Cię, zmienią podkłady, podadzą środki przeciwbólowe (silne, ale bezpieczne dla dziecka), a także antybiotyk, jeśli istnieje zagrożenie zakażenia, no i końcu przyniosą Ci maleństwo. To będzie czas dla Was, pierwsza próba karmienia i prawdopodobnie czas na dzielenie się radością z tatusiem (w szpitalach najczęściej tata nie uczestniczy w operacji cesarskiego cięcia).

Po kolejnych kilku godzinach zostaniesz poproszona o podniesienie się (niektórzy lekarze zalecają leżenie w bezruchu przez 24 godziny, aby zapobiec uciążliwym, trwającym nawet do dwóch tygodni bólom głowy, mającym być wynikiem znieczulenia. Istnieją jednak duże różnice zdań, co do tego, czy poruszanie głową faktycznie jest przyczyną tych bóli). Przy pomocy pielęgniarki bądź kogoś bliskiego usiądziesz, a potem wstaniesz i zaczniesz chodzić. Nie rób tego sama, ponieważ będziesz osłabiona i może zakręcić Ci się w głowie, możliwe są również omdlenia. Skoro będziesz już w stanie poruszać się, zostanie odłączony cewnik.

Jednym z pierwszych miejsc, które odwiedzisz będzie z pewnością oddział noworodkowy, niewątpliwie będziesz też potrzebować prysznica. Bez obaw możesz się wykąpać, jednak i tego nie powinnaś robić w samotności, dobrze, aby ktoś bliski był z Tobą w łazience, ewentualnie skorzystaj z krzesła i wykąp się na siedząco, nie wahaj się również użyć guzika znajdującego się pod prysznicem, który wezwie pielęgniarkę, jeżeli źle się poczujesz. Podczas kąpieli staraj się nie namoczyć opatrunku na brzuchu, a gdy zostanie on już zdjęty używaj delikatnych środków myjących.

Gdy poczujesz się na siłach, aby regularnie wstawać, Twoje dziecko zostanie przywiezione na salę i będzie mogło być z Tobą przez cały czas. Jeśli nie wystąpią żadne komplikacje, ze szpitala wyjdziecie już w piątej dobie.

Połóg po cesarskim cięciu

Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące kilku tygodni nastających po porodzie (około sześciu do ośmiu tygodni). Pamiętaj jednak, ze nie są to sytuacje, które dokładnie w ten sposób, w takim czasie pojawią się u Ciebie. To tylko pewne wskazówki, niekoniecznie dokładnie tak wyglądające w Twoim połogu:

  • krwawienie - jest mniej obfite niż po porodzie naturalnym, trwa około dwóch do czterech tygodni;
  • dieta - nie ma potrzeby stosowania jakiejś specjalnej diety, jeśli karmisz maluszka piersią pilnuj, aby potrawy były lekkostrawne, pij też dużo płynów, działają rozkurczowo;
  • laktacja - mówi się, że po cesarskim cięciu rozpoczyna się ona później, nie jest to jednak reguła, a jeśli przydarzy się Tobie (a nie chcesz karmić mieszanką), to nie poddawaj się  i uparcie przystawiaj maluszka do piersi;
  • ból rany - możesz odczuwać go jeszcze przez kilka dni po wyjściu ze szpitala (możesz poprosić o receptę na środek przeciwbólowy nieszkodliwy dla dziecka);
  • pielęgnacja rany - przemywaj ją kilka razy dziennie wodą i delikatnym mydłem, nie wycieraj, a osuszaj, najlepiej jednorazowym ręcznikiem. Możesz odczuwać swędzenie w okolicach rany, a także drętwienie, z czasem zacznie ona stawać się różowa, aż w końcu stanie się ciut jaśniejsza od skóry i prawie niewidoczna. Bez wskazania lekarskiego nie ma potrzeby smarowania jej specjalnymi kremami i maściami, przez jakiś czas noś bieliznę z podwyższonym stanem - gumka może podrażniać ranę;
  • jeśli zauważysz jakieś niepokojące objawy, jak zaczerwienienie, opuchnięcie wokół rany, jeżeli pojawi się gorączka, wtedy zgłoś się do lekarza;
  • szwy - jeżeli miałaś założone szwy nierozpuszczalne, po siedmiu dniach od porodu należy je zdjąć (może zrobić to położna, która odwiedza Cię w domu);
  • unikaj obciążeń, staraj się nie podnosić ciężkich rzeczy, nie unikaj jednak ruchu jako takiego, zapobiega on powstawaniu zakrzepów;
  • przed porodem możesz zgłosić się do położnej środowiskowej (zapytaj w swojej przychodni, jaka procedura obowiązuje), po porodzie poinformuj ją, kiedy wracacie do domu i umów się na pierwszą wizytę. Położna pojawiać się będzie u Was co kilka dni, pomoże zarówno w pielęgnacji dziecka, jak i Twojej, odpowie też na wszystkie nurtujące Cię pytania;
  • po sześciu tygodniach od porodu zgłoś się do ginekologa na badanie kontrolne.

Ciekawostka:

Zastanawiałaś się kiedyś, skąd się wzięła nazwa "cesarskie cięcie"? Pochodzi ono od łacińskiego słowa CAESAR - ten, który przyszedł na świat poprzez wycięcie, wyprucie. W starożytnym Rzymie istniał zakaz grzebania zmarłej ciężarnej kobiety, bez uprzedniego wyjęcia dziecka. Pierwsze wzmianki o takich zabiegach pojawiają się w 508 roku pne. I tak, już ponad dwa i pół tysiąca lat na świat przychodzą te nasze "cesarskie" maluchy.

 

Źródła:
www.mamazone.pl [11.2010]
www.poradnikzdrowie.pl [11.2010]

www.poradnik-pacjenta.pl [11.2010]


Aktualności
Zamawianie leków przez internet więcej » Z rakiem szyjki macicy trzeba walczyć! więcej » Misioterapia w Centrum Zdrowia Dziecka więcej » Nowe Centrum Stomatologii więcej » Innowacyjny zabieg w Gorzowie Wlkp. więcej » Stowarzyszenie pomaga szpitalowi więcej »
Najnowsze publikacje
Menopauza i klimekterium ? więcej »
Mechaniczne sposoby zapobiegania ciąży więcej » Karmienie pierisą - mity, fakty! więcej » Jedenasty tydzień ciąży więcej »
Ostatnio dodane przychodnie
NZOZ Plac Kolegiacki Spółka z o.o. - pl. Kolegiacki 12 a, Poznań więcej » Lewkowicz Ewa lek. stom. ul. Promienista 12d Poznań - więcej » KRYST-DENT ul. Przybyszewskiego 11 Poznań - więcej » Jurczyszyn Adam psychiatra ul. Słowackiego 55 Poznań - więcej » Internistyczna Poradnia Specjalistyczna ul. Kasprzaka 16 Poznań - więcej » Małecki Leonard ginekolog położnik ul. Miodowa 48 Poznań - więcej »
Nasi partnerzy